حباب
« آموزشی * فرهنگی * تفریحی »
چهارشنبه 06 اردیبهشت 1391 :: 21:30 ::  نويسنده : hobab

 

سلام آقاي اديسون
ديشب برق خانه مان رفت و مادرم چراغ گردسوزي را وسط پذيرايي روشن كرد. همه از اتاق هايمان بيرون آمديم و دور چراع نشستيم و شروع به حرف زدن نموديم. پدر از خاطرات خود و گذشته هايش صحبت كرد و ما گوش مي داديم. ديشب فهميدم ما چقدر حرف نگفته داريم. راستي يادم رفت بگويم که ديشب پدر فرصت كرد و از من پرسيد كلاس چندم هستم! و در آخر برق آمد و ما دوباره به اتاق هايمان رفتيم و هر كدام دوباره به سراغ كامپيوترهايمان و باز از هم دور شديم. آقاي اديسون، اي كاش برق را اختراع نكرده بودي تا ما مي توانستيم باهم حرف بزنيم و درد دل كنيم و بخنديم و .........

چهارشنبه 23 فروردین 1391 :: 23:15 ::  نويسنده : hobab

پروفسور حسابی چند نظریه ی مهم در علم فیزیک داشتند که مهمترین و آخرین آن ها نظریه ی بی نهایت بودن ذرات بود. در این ارتباط با چندین دانشمند اروپایی مکاتبه و ملاقات می کنند و همه ی آن ها توصیه می کنند که بهتر است به طور مستقیم با دفتر پروفسوراینشتن تماس بگیرد. بنابراین ایشان نامه ای همراه با محاسبات مربوطه را ...

برای دیدن بقیه ی متن ادامه مطلب را کلیک کنید. 

جهت دانلود سرود پروفسور حسابی اینجا را کلیک کنید.



ادامه مطلب ...
چهارشنبه 16 فروردین 1391 :: 23:29 ::  نويسنده : hobab

 

برای دانلود تقویم 92 تلفن همراه ( جاوا ) اینجا را کلیک کنید

برای دانلود تقویم 92 تلفن همراه ( اندروید ) اینجا را کلیک کنید

پس از دانلود، فایل را از حالت زیپ خارج کنید سپس از داخل پوشه فایل مربوط به گوشی خود را از طریق بلوتوث یا کابل به گوشی خود انتقال داده و نصب کنید. اگر قصد دارید این برنامه را از طریق گوشی برای دیگران ارسال کنید، حتماً باید فایل را از طریق کابل به گوشی خود انتقال دهید.

با تشکر از سایت « راحت موبایل »

یکشنبه 06 فروردین 1391 :: 15:54 ::  نويسنده : hobab

 

 

 

بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک،
شاخه‌های شسته، باران‌خورده پاک،
آسمانِ آبی و ابر سپید،
برگ‌های سبز بید،
عطر نرگس، رقص باد،
نغمۀ شوق پرستوهای شاد
خلوتِ گرم کبوترهای مست

 

نرم‌نرمک می‌‌رسد اینک بهار
خوش به‌حالِ روزگار

خوش به‌حالِ چشمه‌ها و دشت‌ها
خوش به‌حالِ دانه‌ها و سبزه‌ها
خوش به‌حالِ غنچه‌های نیمه‌باز
خوش به‌حالِ دختر میخک که می‌خندد به ناز

خوش به‌حالِ جام لبریز از شراب
خوش به‌حالِ آفتاب

ای دلِ من گرچه در این روزگار
جامۀ رنگین نمی‌پوشی به کام
بادۀ رنگین نمی‌بینی به‌ جام
نُقل و سبزه در میان سفره نیست
جامت از آن می که می‌باید تُهی‌ست
ای دریغ از تو اگر چون گُل نرقصی با نسیم
ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
ای‌ دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار

گر نکوبی شیشۀ غم را به سنگ
هفت‌رنگش می‌شود هفتاد رنگ

                                                                                          « فریدون مشیری »

پنج‌شنبه 27 بهمن 1390 :: 21:43 ::  نويسنده : hobab

 پیش داوری

فرض کنید، به شما ( انسان ساده، معمولی، بازاری، دانشمند، محقق، سياسی و ... ) اين امکان را مي دهند که يک رييس برای دنيا انتخاب کنيد که بتواند دنيا را به بهترين وجه رهبری کرده، صلح، ترقی و خوشبختی برای بشريت به ارمغان بياورد.
بين اين سه داوطلب کدام یک را انتخاب مي کنيد؟

قبلا يک سئوال:
شما مشاور و مددکار اجتماعی هستيد. زن حامله ای را مي شناسید که هشت فرزند دارد. سه فرزند او ناشنوا، دو فرزند کور و يکی عقب مانده هستند. در ضمن اين خانم خود مبتلا به مرض مهلک سيفيليس است. از شما مشورت مي خواهد که آيا سقط جنين بکند يا خير؟
با تجاربی که در زندگی داريد به ايشان چه پيشنهاد مي کنيد؟
خواهيد گفت کورتاژ کند؟
فعلاً برویم سراغ سه نامزد ریاست بر جهان ...

شخص اول
او با سياستمداران رشوه خوار و بدنام کار مي کند.
از فالگير، غيب گو و منجم مشورت مي گيرد.
در کنار زنش دو معشوقه دارد.
شدیداً سیگاری بوده و روزی ده ليوان مشروب (مارتينی) مي خورد.

شخص دوم
از دو محل کار اخراج شده، تا ساعت 12 ظهر مي خوابد، در مدرسه چند بار رفوزه شده.
در زمان جوانی ترياک مي کشيده و تحصيلات آنچنانی ندارد.
روزی يک بطری ويسکی مي خورد، بی تحرک و چاق است.

شخص سوم
دولت کشورش به او مدال شجاعت داده.
گیاه خوار بوده و دارای سلامت کامل است.
به سیگار و مشروب اکیداً دست نمی زند و در گذشته هيچگونه رسوايي ببار نياورده.

به چه کسی رأی می دهید؟

ادامه مطلب را کلیک کنید تا نام و تصویر این سه شخصیت را ببینید ...



ادامه مطلب ...
پنج‌شنبه 27 بهمن 1390 :: 20:07 ::  نويسنده : hobab

 مديريت در انگليس و ایران

*در انگلستان موفقیت مدیر را براساس پیشرفت مادی و اقتصادی مجموعه ي تحت مدیریتش می‌سنجند ، در ایران موفقیت یک مدیر را نمی‌سنجند ، خود مدیر بودن نشانه‌ای از موفقیت محسوب می‌شود.
*در انگلستان مدیران و رؤسا بعضی وقت‌ها استعفا می‌دهند ، در ایران عشق به خدمت مانع از این امر می‌شود.
*در انگلستان افراد از مشاغل پایین شروع می‌کنند و به تدریج ممکن است ارتقا پیدا کنند ، در ایران برخی افراد مادرزادی مدیر و رئیس اند و اولین شغل‌شان (در بیست و چند سالگی) مدیریت و ریاست است.
*در انگلستان برای یک مقام دنبال فرد مناسب می‌گردند ، در ایران برای یک فرد ، دنبال مقام مناسب می‌گردند ، و حتّي در صورت لزوم یک مقام تازه ساخته می‌شود.
*در انگلستان کسی که کارمند ساده است ، سه سال بعد ممکن است مدیر شود. در ایران کسی که کارمند ساده است ، سه سال بعد هنوز کارمند ساده است ، ولی در این مدت سه بار رئیس‌اش عوض شده.
*در انگلستان کسی که خیلی دانش و تجربه داشته باشد و بخواهند از او بیشترین استفاده را ببرند ، به سمت مشاوری گماشته می‌شود. در ایران کسی که نخواهند ازش استفاده کنند ، مشاور می‌شود.
*در انگلستان اگر کسی از کار برکنار بشود ، عذرخواهی می‌کند و حتّي ممکن است محاکمه شود. در ایران بعد از برکناری ، طی مراسم باشکوهی از فرد تقدیر شده و وی را به مدیریت جای دیگری می‌گمارند.
*در انگلستان مدیران یک اداره کارشان را به صورت گروهی انجام می‌دهند ، اما مستقل از هم استخدام شده یا برکنار می‌شوند. اما در ایران افراد به صورت گروهی از یک اداره به اداره ي دیگر جابه جا می‌شوند ، ولی در حین کار هیچ نوع هماهنگی ندارند.
*در انگلستان برای استخدام یک رئیس دانشگاه ، مثل بقیه ي مشاغل ، در روزنامه‌ها آگهی چاپ می‌کنند ، از بین درخواست‌های رسیده با برخی مصاحبه می‌کنند و سرانجام یکی را انتخاب می‌کنند. در ایران ، برای انتخاب رئیس به افراد مورد نظر تلفن می‌کنند!
*در انگلستان معمولاً زمان پایان کار یک رئیس و شروع کار نفر بعدی از ماه‌ها قبل مشخص است. در ایران ، یک رئیس ممکن است خبر برکناری‌اش را همان روز بشنود!
*در انگلستان ، همه می‌دانند درآمد قانونی یک رئیس دانشگاه زیاد است ، ولی در ایران مدیران و رؤسا انسان‌های ساده‌زیستی هستند که درآمدشان به کسی ربطی ندارد.
*در انگلستان ، شما استاد و رئیس دانشکده را به اسم کوچک صدا می‌زنید ، در ایران استاد را با لقب‌هایش صدا می‌زنید و رئیس را صدا نمی‌زنید ، چون به شما وقت ملاقات نمی‌دهد.
*در انگلستان سابقه کار کافی برای تصدی یک مقام لازم است ، در ایران مورد اعتماد بودن کفایت می‌کند.

چهارشنبه 26 بهمن 1390 :: 21:32 ::  نويسنده : hobab

 

حسنک کجایی؟؟!!
گوسفند بع بع مي كرد.
سگ واق واق مي كرد.
و همه با هم فرياد مي زدند حسنك كجايي؟
شب شده بود، اما حسنك به خانه نيامده بود. حسنك مدت هاي زيادي است كه به خانه نمي آيد.
او به شهر رفته و در آنجا شلوار جين و تي شرت هاي تنگ به تن مي كند.
او هرروز صبح به جاي غذا دادن به حيوانات جلوي آينه به موهاي خود ژل مي زند.
موهاي حسنك ديگر مثل پشم گوسفند نيست. چون او به موهاي خود گلت مي زند.
ديروز كه حسنك با كبري چَت مي کرد،كبري گفت؛ تصميم بزرگي گرفته است.كبري تصميم داشت حسنك را رها كند و ديگر با او چت نكند. چون او با پتروس چت مي كرد. پتروس هميشه پاي كامپيوترش نشسته بود و چت مي كرد. پتروس ديد كه سد سوراخ شده اما انگشت او درد مي كرد چون زياد چت كرده بود. او نمي دانست كه سد تا چند لحظه ی ديگر می شكند. پتروس در حال چت كردن غرق شد.
براي مراسم دفن او كبري تصميم گرفت با قطار به آن سرزمين برود، اما كوه روي ريل ريزش كرده بود. ريزعلي ديد كه كوه ريزش كرده، اما حوصله نداشت. ريزعلي سردش بود و دلش نمي خواست لباسش را درآورد. ريزعلي چراغ قوه داشت اما حوصله ی دردسر نداشت. قطار به سنگ ها برخوردكرد و منفجر شد.كبري و مسافران قطار مردند.
ريزعلي بدون توجه به خانه رفت. خانه مثل هميشه سوت و كور بود. الآن چند سالي است كه كوكب خانم همسر ريزعلي مهمان ناخوانده ندارد. او حتي مهمان خوانده هم ندارد. او حوصله ي مهمان ندارد. او پول ندارد تا شكم مهمان ها را سيركند. او در خانه تخم مرغ و پنير دارد اما گوشت ندارد. او كلاس بالايي دارد. او فاميل هاي پولدار دارد. او آخرين بار كه گوشت قرمز خريد چوپان دروغگو به او گوشت خر فروخت. اما او از چوپان دروغگو گِله ندارد چون دنياي ما خيلي چوپان دروغگو دارد به همين دليل است كه ديگر در كتاب¬هاي دبستان آن داستان هاي قشنگ وجود ندارد.

 

پنج‌شنبه 20 بهمن 1390 :: 12:20 ::  نويسنده : hobab

 

پرویز شاپور نویسنده ی ایرانی است. شهرت او به دلیل نگارش نوشته های کوتاه (اغلب تک خطی) است که . . .

برای دیدن متن کامل ادامه مطلب را کلیک کنید.



ادامه مطلب ...
پنج‌شنبه 20 بهمن 1390 :: 11:48 ::  نويسنده : hobab

 

دانشنمدان متعقدند که مغز انسان فقط به اوّل و آخر کملات توجه مکینه برای هیمنه که شما تونستی اینو بخونی.

حالا از اوّل بخون ببین چندتا غلط داره؟!

چهارشنبه 09 آذر 1390 :: 19:36 ::  نويسنده : hobab

بی شک یکی از معروفترین اشعار در مرثیه حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام یا شاید معروفترین آنها دوازده بند محتشم کاشانی با مطلع "باز این چه شورش است که در خلق عالم است*باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است" باشد.با اینکه از عمر این مرثیه نزدیک به ۴۵۰ سال می گذرد،تا به امروز لطف و گیرایی خود را که ناشی از خلوص و سوز درون محتشم بوده از دست نداده است.لازم است یاد آور شویم با توجه به آنچه در کتاب ریحانةالادب آمده است: محتشم بعد از وفات برادرش بی تابی ها می کرد و درباره ی او بسیار نوحه سرایی می نمود تا اینکه شبی در عالم رؤیا امیرالمومنین حضرت علی علیه السلام را در خواب دید که بدو فرمود: چرا در رثای فرزندم حسین شعری نمی سرایی؟
عرض کرد: مصیبت حضرت امام حسین علیه السلام خارج از حد و حصر است و به همین جهت نمی دانم آغاز سخن را از کجا شروع کنم و از چه راهی وارد شوم
حضرت فرمودند: بگو "باز این چه شورش است که در خلق عالم است"
محتشم از خواب بیدار شد و آن مصراع را نوشت ، سپس اضافه کرد باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است
هچنین هنگامی که انتهای بند پنجم را می سرود پس از نوشتن "هست از ملال گرچه بری ذات ذوالجلال" قلم را بر زمین گذاشت زیرا در این اندیشه بود که هرچه بگوید شایسته ی مقام حضرت ذوالجلال نخواهد بود؛ تا اینکه در عالم رؤیا از طرف حضرت ولی عصر ارواحنا له الفداء مامور به گفتن مصراع گردید:"او در دل است و هیچ دلی نیست بی ملال"

محتشم کاشانی در سال ۹۹۶ هجری چشم از جهان فروبست و آرامگاه وی در کاشان مزاری بسیار معروف است.

( برگرفته از سایت صنوبر )

 باز این چه شورش است که در خلق عالم است

باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین

بی نفخ صور، خاسته تا عرش اعظم است

گویا طلوع می کند از مغرب آفتاب

کاشوب در تمامی ذرّات عالم است

گر خوانمش قیامت دنیا، بعید نیست

این رستخیزِ عام که نامش محرّم است

در بارگاه قدس که جای ملال نیست

سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است

جِن و مَلَک بر آدمیان نوحه می کنند

گویا عزای اشرف اولاد آدم است

خورشید آسمان و زمین، نور مشرقَیْن

پرورده ی کنار رسول خدا، حسین(ع)

کاش آن زمان سُرادِق گردون نگون شدی

وین خرگه بلندْ ستون، بی ستون شدی

کاش آن زمان درآمدی از کوه تا به کوه

سیل سیه که روی زمین قیرگون شدی

کاش آن زمان که پیکر او شد درون خاک

جان جهانیان همه از تن برون شدی

کاش آن زمان که کشتی آل نبی شکست

عالَم تمام غرقه ی دریای خون شدی

این انتقام اگر نفتادی به روز حَشْر

با این عمل، معامله ی دهر چون شدی

آلِ نبی چو دست تظلم برآورند

ارکان عرش را به تلاطم درآورند

روزی که شد به نیزه، سر آن بزرگوار

خورشید سرْبرهنه برآمد ز کوهسار

موجی به جنبش آمد و برخاست کوه کوه

ابری به بارش آمد و بگریست زار زار

عرش آن چنان به لرزه درآمد که چرخ نیز

افتاد در گمان که قیامت شد آشکار

جمعی که پاس محملشان داشت جبرئیل

گشتند بی عماری و محمل، شترسوار

وانگه زکوفه، خیل اَلَم رو به شام کرد

نوعی که عقل گفت: قیامت قیام کرد

محتشم کاشانی

درباره وبلاگ

در اوج قدرت به حباب فکر کن!
آخرین مطالب
پيوندها
نويسندگان



                    
 
 

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید